Wincenty Bolesław Różański
Biografia
Wincenty Bolesław Różański, znany jako Witek, urodził się 12 lipca 1938 roku w Mosinie, w rodzinie robotniczej. Syn Cezarego Różańskiego, powstańca wielkopolskiego, i Józefy z d. Frąckowiak, wychował się w rodzeństwie pięciorga dzieci. W latach dziecięstwa rozwijał się w atmosferze pracy i tradycji rodzinnej.
Po wyprowadzce z Mosiny, Różański mieszkał z rodziną w Poznaniu. Ukończył technikum księgarskie, zdał maturę, a następnie rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza, które nie ukończył. Niezdany egzaminów zmusił go los do służby wojskowej, co okazało się dla niego traumatycznym doświadczeniem. W kolejnych latach, przy podejrzeniu choroby psychicznej, trafiał do szpitali, gdzie ostatecznie otrzymał diagnozę schizofrenii paranoidalnej. Ciężko znosił także stres wojenny i śmierć matki.
Różański był przyjacielem Edwarda Stachury, który stał się dla niego mentorem i wsparciem emocjonalnym oraz duchowym. Ich przyjaźń, rozpoczęła się w 1961 roku na festiwalu młodej poezji w restauracji „Regionalna” w Poznaniu. Dzięki Stachurze Witek poznał wiele wpływowych postaci środowiska literackiego, był jednak samodzielnym twórcą i odróżniał się od swojego przyjaciela dystansem i dyscypliną w twórczości.
Po śmierci Stachury w 2007 roku, Różański stał się bardziej samotny, ale kontynuował twórczość. Zmarł 3 stycznia 2009 roku w Poznań w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Został pochowany na cmentarzu Miłostów w Poznaniu. Jego życie i twórczość odznaczały się głębokim duchowym poszukiwaniem i metafizycznym lękiem, które przekładały się na treść jego wiosek.