Stanisław Podemski
Biografia
Stanisław Podemski - polski dziennikarz i felietonista, urodzony 20 czerwca 1929 roku w Mosinie, zmarł 9 grudnia 2011 roku w Warszawie. Dzieciństwo spędził w Warszawie, gdzie był członkiem Szarych Szeregów i brał udział w Powstaniu Warszawskiego. Po ukończeniu studiów prawniczych na Uniwersytecie Poznańskim w 1952 roku miał początkowo trudności z wejściem na aplikację sędziowską z powodu negatywnej opinii Związku Młodzieży Polskiej.
W 1963 roku uzyskał prawa radcy prawnego, a później pracował w Ministerstwie Zdrowia. Od 1960 publikował na tematy prawnicze w prasie, początkowo współpracując ze „Sztandarem Młodych”. W 1965 roku przeszedł na stałą współpracę dziennikarską, publikując w „Gazecie Sądowej i Penitencjarnej” oraz od 1975 roku w „Kurierze Polskim” i tygodniku „Polityka”, z którą był związany ponad trzy dekady - nawet po przejściu na emeryturę w 1999 roku. Jego felietony ukazały się także w „Gazecie Wyborczej”, a ich zbiór nosi tytuł „Pytania PRL-u” (2006).
Podemski był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w latach 1965-1982, a także Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL od 1984. W latach 1980-1981 przewodniczył Sądowi Koleżeńskiemu Stowarzyszenia. Jako członek Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego uczestniczył m.in. w Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość” w 1980 roku. W 1989 roku brał udział w obradach Okrągłego Stołu w podzespole ds. reformy prawa i sądów.
Za swoją działalność publiczną otrzymał Nagrodę im. Adolfa Bocheńskiego (1990) oraz Nagrodę im. Bolesława Prusa (1991). W 1997 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jego prace obejmują m.in. książki: „Położenie prawne kościołów i związków wyznaniowych w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” (1960), „Adwokat - pełnomocnik, obrońca, doradca” (1977), „Wielka koalicja: kulisy” (1992) oraz wywiad „Baba na świeczniku” (1992).