Franciszek Szubert

Administratorem ziemskim, landratem, działaczem społecznym
02.10.1790 30.03.1879 Mosin

Biografia

Franciszek Szubert, urodzony 2 października 1790 roku w Mosinie, był radcą ziemskim i ostatnim landratem narodowości polskiej w Wielkim Księstwie Poznańskim. Urodził się w rodzinie mieszczów, ojciec był rzeźnikiem i burmistrzem. Jego edukację rozpoczynał w szkole Pijarów w Rydzyni, a następnie pracował jako nauczyciel języków. W 1810 roku uzyskał posadę kalkulatora w prefekturze poznańskiej, a od 1818 był zastępcą radcy ziemskiego w Kórniku.

W 1831 roku został przeniesiony do Buku, gdzie uporządkował zaniedbaną registraturę powiatową. Jego działalność była ściśle związana z polską tożsamością narodową, co w czasach wzmocnonych działań germanizacyjnych władz okolicznych urzędnikom. Wiosną 1848 roku, podczas przygotowań do wyborów samorządowych, został zaatakowany przez tłum w Lwowku i musiał odsunąć się od urzędzowania.

Po odejściu z urzędu skupił się na administrowaniu majątkiem ziemskim w Wielkiej Wsi oraz bukowskiego majątku kościelnego. Jego gospodarowanie było uznawane za wzór dla innych. Był także prezesem dozoru szkolnego w Buku. Zmarł 30 marca 1879 roku w Wielkiej Wsi i został pochowany na lokalnym cmentarzu przy kościele św. Krzyża.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Ostatni landrat narodowości polskiej w Wielkim Księstwie Poznańskim
Administracja i odtworzenie bukowskiego majątku kościelnego
Prezes dozoru szkolnego w Buku
Zaangażowanie w społeczność lokalną jako działacz narodowy

Ciekawostki

Jego ojciec był rzeźnikiem i burmistrzem w Mosinie
W 1848 roku został zaatakowany przez tłum w Lwowku podczas zebrania przedwyborczego
Syn Władysław Szubert był bohaterem Wiosny Ludów i założycielem Banku Ludowego

Udostępnij