Franciszek Szubert
Biografia
Franciszek Szubert, urodzony 2 października 1790 roku w Mosinie, był radcą ziemskim i ostatnim landratem narodowości polskiej w Wielkim Księstwie Poznańskim. Urodził się w rodzinie mieszczów, ojciec był rzeźnikiem i burmistrzem. Jego edukację rozpoczynał w szkole Pijarów w Rydzyni, a następnie pracował jako nauczyciel języków. W 1810 roku uzyskał posadę kalkulatora w prefekturze poznańskiej, a od 1818 był zastępcą radcy ziemskiego w Kórniku.
W 1831 roku został przeniesiony do Buku, gdzie uporządkował zaniedbaną registraturę powiatową. Jego działalność była ściśle związana z polską tożsamością narodową, co w czasach wzmocnonych działań germanizacyjnych władz okolicznych urzędnikom. Wiosną 1848 roku, podczas przygotowań do wyborów samorządowych, został zaatakowany przez tłum w Lwowku i musiał odsunąć się od urzędzowania.
Po odejściu z urzędu skupił się na administrowaniu majątkiem ziemskim w Wielkiej Wsi oraz bukowskiego majątku kościelnego. Jego gospodarowanie było uznawane za wzór dla innych. Był także prezesem dozoru szkolnego w Buku. Zmarł 30 marca 1879 roku w Wielkiej Wsi i został pochowany na lokalnym cmentarzu przy kościele św. Krzyża.